Prostranstvo Lětajučego Zmija: Straža svetogo Georgija i pečat Apokalipsisa (Čast 3)

Prostranstvo Lětajučego Zmija: Straža svetogo Georgija i pečat Apokalipsisa (Čast 3)

🗡 Prostranstvo Lětajučego Zmija: Straža svetogo Georgija i pečat Apokalipsisa (Čast 3)

V mitologičeskoj kartině světa zlo rědko uničtožaje se bez slěda — čestějše ono toliko biva skovano i postavjeno v režim čekanja. V staroobrjadčeskih selah Sěvernoj Dobrudže poběda nad krylatym čudoviščem ne vosprijimaje se kako definitivny koněc drevnoj istorije. Poběženy zmij vse ješče fizičeski prisutstvuje v tom landšaftu, obracajuči ego v zonu najstrožšego duhovnogo karantena.

🌑 San v tmě

Medžu lipovanami žive tvrdo eshatologično znanje: zmij ne jest sterty v prah, on «ješče zakopannyj ljažit» na dně pod slojem vody i kamenja. Čudovišče spi, ale to jest toliko vremenno odrěvenje. Staroobrjadci věrujut, že pridut «poslědnje vrěmena», i togdy sej drevny htoničny gigant neizběžno voskresne i znova vyjde na povrhnosť. Žitje ribarskih poseljenij teče v doslovnom smyslu nad bomboju opozdnjenogo dějstva, čij tajmer odbiva vrěme do konca světa.

🏇 Nevidimy patrulj

Ponevaže grozba ne jest likvidovana, poběditelj zmija ne ostavlje sej opasny rubež. Městni obyvatelji tvrdo znajut, že svety Georgij prodolžaje nevidimo objěždžati ruiny krěposti Erakleja na svojem bělom konju, postojanno patruljujuči perimetr. On vystupaje kako surovy straž, ktory «sohranjajeť tuju město» od oskvrnjenja. Zabludivši do ruin pijanec ili svažar riskuje prjamo sresti se s groznym videnjem konnika, ktory oběčaje bystru karu za narušenje svetoj granice: «Šče kak uvidžu tjabe tut, tak ja tebe toj!».

ꏍꏍꏍꏍꏍꏍꏍ

Narodno soznanje ne prětvarjaje mit v zamrznutu bajku s dobrim koncem. Dlja seljana i ribara prostranstvo jest věčno pole boja, kdě finalna bitva Světla i Tmy toliko jest postavlena na pauzu. Ruiny i podvodne stezky ostajut se otvortoju ranoju zemli, ktora potrěbuje neusypajučej nebesnoj straže, da by ne dati spječemu Apokalipsu prervati se v naš svět raněje naznačenogo časa.

🗡 Zaščita prostranstva jest jedin iz najsilnějših motivov v slovjanskoj tradiciji. Vspomnite, ktore města v vaših rodnyh krajevah (stare uročišča, kurgany, ruiny ili krížoputja) sčitajut se «ohranjany» nevidimoju siloju, svetymi ili duhami, i ktore istorije o ih groznom nravu prědavajut se iz ust do ust?

Podrobnějše o temě čitajte: A.A. PLOTNIKOVA «Prostranstvo lětajučego zmija u staroobrjadcev Sěvernoj Dobrudže»

#folklore #ethnography #legends #oldbelievers #slavicmythology #folklor #etnografija #legendy #staroobrjadci #slovjanskamitologija