💧 Materija magije: Težost sliny (Čast 1)
V obyčajnom govoru slova i fizične dějanija sut razlučene, ale v slovjanskoj magičeskoj inženijeriji izdih, pljuvańje i izrečeno slovo jesut izofunkcionalne, guste toky jednoj i tojže sily. Slovo tu ne prosto trese vozduh; ono teče iz ust, kako vlaga, i može byti prědano, vypito ili vtlačeno v plot. Slina vystupaje kako osetimo shranišče znanja, volje i samogo žitja vědžmara.
🥃 Gorko naslědije vědžmara
Prědavańje věštovskej sily potrěbuje krajnjego tělesnogo kontakta. V bělorusskom obredu umirajuči *vědžmar*, da by ne unesl težky dar so soboju, nalivaje polnu čašu vodky, dolgo šepče nad njeju zakljanija, a potom pljuje v tečnost, nudje vnuku vypiti tu koncentrovanu suštnost. Na Severu Rusiji logika togo dějanja formuliruje se kristalno jasno: prědavajuči začarovannu vodu so svojeju slinoju, znaharka «vse slinoju oddala, uže vse slova so sebe oddala». Znanje v tom aktu odtudžaje se od nositelja materialno.
🛁 Bezuslovna granica
Ponekogda slina polno zaměnjaje slovnu formulu, propuskajuči fazu slova i prědavajuči zaščitny impuls neposredno. U Rusinov (vostoko-slovačko selo Ublja) vršat arhaičny obred obrony infantja: «Do peršogo kupeľa pljunuli» (v prvu kupel pljujut). To dějanje ne potrěbuje ozvučeńja; vlaga, napolnjena krvnju svezoju, vmig stvara nevidimu, ale krěpku oberežnu granicu okolo novorodženca.
🐍 Cělovanje Navi
Dobyvanje neljudskoj mudrosti potrěbuje ješče surovějšego dogovora i neposrednogo obměna substancijami. V srbskoj tradiciji pastyr primaje dar razuměti tajny jezyk prirody (*nemušti jezik*) jedino poslě fizičeskogo kontakta so zmijnym carjem. Car htoničeskogo světa veli pastyru otvoriti usta i pljuje jemu pravo v usta, poslě čego potrěbuje od člověka otvětnogo dějanja: tako oni pljujut drug drugu v usta trikratno, utvrdžajuči neraztrgajemy sojuz. Podobny zakon znajut i Bolgari: věšta zmija, vladajuča jezykami vsěh životnyh, sposobna jest prědati toj dar člověku jedino ako pljune jemu v usta (*kato pljuje v ustata mu*).
Prodolženje slěduje…
ꏍꏍꏍꏍꏍꏍꏍ
Magičesko pljuvańje v drevnom vosprijatji jest absolutna materializacija naměrenja. Ako izrečeno slovo može se razpršiti na větru, to prědana vlaga srasčaje pošiljatelja i prijimatelja na fiziologičeskom nivu, prenoseči samu DNK zakljanija i prinuždajuči ljudsko tělo stati sosudom dlja onosvětnoj sily.
👁 Vspomnite situacije iz vašego žitja, kogda ustny dogovor ili oběcanje bezuslovno potrěbovali fizičeskogo, tělesnogo potvrdženja — v kakyh sovremennyh tvrdyh ritualah vy do sego časa vidite tu drevnu potrěbu sdelati nevidimo slovo osetimym?
#slovjansmitologija #etnografija #narodněvěrovanja #magija #znahar