🔥 Svadbeny put: Magija v dviženju i čary na grahu (Čest 3)
Prěodoljenje čudžego prostora trěbuje ne toliko darov, ale i magijskogo krytja. Svadbeny pojezd — to jest bojenny otrjad, ktory probivaje se kroz neprijateljske zemje s pomoću strogih pravil povedenja i zaščitnoj hitrosti.
🤐 Gluho mlčanje
Daby ne privlěkti uvagu nevidimoj grozy i izběgnoti uroka, ženih i nevěsta často pogružajut se v ritualnu němotu. Na Ruskom Sěveru i u Bolgarov mladi drže mlčanje na putu k věnčanju, a u Slovakov gornjego Hrona cěly pohod k crkvi prohodi bez jedinogo pěsnja, v naprjaženom tichu. Nevěsta Serbov ne toliko mlči, ale i cěly put ne otkryvaje lica, nima prava sěsti s konja i daže dotknuti se zemje, ostavajuči v polnoj izolaciji, jako sytnost medžu světy.
🐎 Běsna jězda
Ako skryti mladomanželov ne udaje se, ostaje se hitrost. Vologodsky pojezd junakuje: mči se bystro, s junactvom, ne povračajuči i ne ustupajuči nikomu dorogy. U Bělorusov Polěsja i Lužičanov k věnčanju jědut s běsnoju skorostju, a v Vjatsskoj guberniji — demonstrativno zvěsivši jednu nogu s voza. V Črnoj Gorě konnyky svadbenogo sprovoda mogut vopravdě ignorovati dorogu i proskakati k domu ženiha prěmo, kroz čudže polje. Hitrost — to jest sposob prevariti vrěme i ujtiti od čarodějstva, ne dajuči temnym silam uloviti se za pojezd.
🕷 Devet zrn grahu i medvědje sadlo
Znajuči ranlivost dvižučego se sprovoda, črne čaroděje (ili najeti neprijateljami znahari) udarjajut ravno po tečenju dviženja, kušajuči zatrimati konje. U Rusov i Bělorusov najstrasnějšim oružjem mni se struk grahu: v Vologodskoj guberniji čaroděj vrže na dorogu struk s devetju zrnami grahu, čitajuči zakljanije, od čego konji namrtvo stanut ili sami vyprjagajut se. V Vitebskoj guberniji konji ne dvygnut se s města, ako položiti prěd nimi na dorogu svjazanu blhu, a na Pskovščině blhu vpustjat v solomku. V sěvernom Bělozerju na put vrgajut škatulku sěrčikov s tarakanom, ktory magično prividit se konjam medvědem, a v Prikamju vtykajut pri dorogě osinove koly, namazane medvědjim sadlom. Zapregti takyh zatrjemanyh konjev iznova možno toliko golymi rukami s snopikom sěna, inače mladi budut žiti zło.
ꏍꏍꏍꏍꏍꏍꏍ
Svadbeny put zaključaje se jedino togda, kogda pojezd vryvaje se v svoj, osvojeny prostor. V Ukrajině mladih prěvozjat kroz očišćajuči ogeњ s gorjučej solomy ravno v vorotah doma ženiha. Ritualna jězda, gluhota i němota — to sut drevne sposoby zaščity od vněšnjego světa, proba prokrasti se nezapaženi kroz zonu, kdě člověk jest maksimalno bezzaščitny prěd urokom, čarami i čudžoju sudboju.
🔥 Dnes sprovody uže ne mčat slěpo i ne obhode vozy s gnojem. Ale tradicija privězovati k avtomobiljam bańki, glasno trubiti ili gnati na skorosti ostala se. Kako mslite, čto ravno v modernom svadbenom dviženju, kromě prostogo veselja, prodolžaje nesvědomo plniti funkciju togo drevnego «progona nečisti» i agresivnoj zaščity perimetra?
Podrobnějše o temě čitajte: A.V. GURA «RITUALNY PUT V SLAVJANSKOM SVADBENOM OBRJADU»
#folklor #etnografija #slavjanskamitologija #svadbenyobrjad #zakljanija