Meteorologična magija: Studenec-Grobnica i Slzy Makarka

Meteorologična magija: Studenec-Grobnica i Slzy Makarka

Meteorologična magija: Studenec-Grobnica i Slzy Makarka

Budite zdravi, iskatelji drevnyh znanij!

☀ Kogda slunce spalivalo polja, a nebesa byla pusta, kako mědna misa, prědci věděli: trěba iti k vodě. Ale ne prosto k rěcě, a k kladencu — studencu ili izvoru.

🏞 Najdrevnějši ruski lětopisi prěmo govoręt, že slavjani-pogany «жьруще озерамъ и клодеземъ» (prinosili žrтвы ozeram i studencam). Crkov sę věkami gněvno borila s tym. «Slovo Grigorija Bogoslova» XI stolětja v slavjanskom prěkladě sodrži unikalny vstavok, ktory ne jest v grčskom originalu: avtor osuždaje togo, kto «трѣбоу створи на стоуденьци дъжда искы от нєго» (stvoril trěbu [žrtvu] u studenca, prosę od njego dožda). «Molenja koloděznam» sčitali sę težkym grěhom na ravni s čarodějtsvom.

Ale kako točno «prosili»? Obred dožil do nas v Polěsji.

🌧 V selu Stodoliči, da by vyzvali dožd, k krinicě (studencu) posylali malyhe děvočky (děvčata). Čistota protiv sušy. Davali jim «сьвечаны мак» (osvęčeny mak) 🌺, i one sypali go v vodu. A potom začinali «мешалі ту воду палками» (měšati vodu palicami).

😭 I v sej moment začinal sę glavno dějanje. Děvčata musěli golositi, to jest naricati, «јак по м’ертвому вс’е равно» (kako po pokojniku). One ne prosto plakali, one zvali! I my znajemo, kogo.

One vykrikovali: «Макарко, сыночок, да вул’ез’ із воды, розл’ej с’л’озы по с’в’етуј з’емлі-і-і!» (Makarko, synočeku, da vylězi iz vody, razlej slzy po svetoj zemlji-i-i!).

💧 Vmyslite sę v tu magiju. Dožd — to sut slzy. Da by šel dožd, ktosi musi plakati. Kto? Mifičny utopenec Makarko, vladar vodnoj stihije. Studenec v sem obredu — jego grobnica, jego dom. «Bijuči» vodu palicami, one «budili» i «trěvožili» pokojnika, a svojijm naricanjem prinuždali go plakati. I jego «slzy» prolivali sę na zemlju dlugoočekyvanym doždem. To ne molba, to jest — prinužđenje.

ꏍꏍꏍꏍꏍꏍꏍ

Obratite vnimanje na sut: prědci ne «molili» o doždu pokorno. Oni trěbovali, šantažirovali i naměrno trěvožili pokojnika, da by dostali želano. To jest agresivna magija za prěživanije. Kako mslite, sej drevny princip «cělj opravdava srědstva» (dokońca ako trěba potrěvožiti mrtvyh) — otyšel iz našego mentaliteta ili prosto směnil formu?

Podrobnějše o tem čitajte: N.I. Tolstoj «Očerki slavjanskogo jazyčestva».

#mifologijaslavjan #slavjanskamifologija